همزماني

دو اتفاق هم زمان از سوي دو فرد كه هردو فرزندان انقلاب اسلامي هستند قابل توجه است. محسن مخملباف و محمد نوري زاد.اين حركت بايد بايد تا آنجا پيش رود كه از همه خطاهاي رخداده از هنگام آغاز انقلاب اسلامي پوزش خواهيم. آنچه كه پس سي و پنج سال رخداده شرم آور است و همه كساني كه در اين دوران زنده بوده اند و دست اندركار بوده يا براين رويدادها چشم بسته اند بايد شرمنده باشند. تازماني كه همه از كرده خويش ابراز پشيماني نكنند و طلب بخشش نكنند اميد عافيتي نيست. البته بيانيه برخي از آقايان سياسي و صاحب علم در محكوميت مخملباف هم حكايتي است كه اميد را در دم مي خشكاند. در كشوري كه باسوادانش اينانند واي بر عوام وبي سوادان . البته شرايط امروز بخوبي نشان مي دهد كه چه وضعي حاكم است و علتش هم همين آقايان امثال آنان هستند. پس همچنان بايد به حال اين ملت و ادامه شرمساري گريست.....

شاعر،مردم

شاعر سخنانش را مستقيم و در پوشش مي زند.مامردمي شاعر مسلك هستيم.عقايد و خواسته هاي‌مان را به شكل شعر بيان مي كنيم.رفتار شاعرانه اين ملت است كه هر دوره از انتخابات نمادي دارد. وشعرهايي ماندني به جهان عرضه مي شود.كسان بسياري از اين روحيه شاعران انگشت به دهان مانده اند و خواهند ماند.