جمعه، آذر ۱۱، ۱۳۹۰

سرزمين عجايب

يك عده حمله كردند. البته حمله به خودشون. حمله كردن به حمله. مسئله كمي عجيب است، اما براي ديدن عجايب بيشتري بايد آمده بود. در سرزمين عجايب زندگي كردن خوبيش همينه.

عجايب اندر عجايب بينيم و خنديم. البته اين نمايش‌ها كه مشاهده مي كنيم ژانر جديدي است كه در هيچ جا ديده نشده. ژانر جديد معجوني از كمدي، تراژدي، عشقي، جنگي، اجتماعي، سياسي، عملي تخيلي و خيلي از انواع نمايش است كه استادانه با هم تركيب شده است. جوري تركيب شده و از صحنه‌اي به صحنه ديگر پاس كاري مي‌شويد كه وهم و خيال واقعيت از هم قابل تفكيك نيست. كارگردان واحدي ندارد هنرپيشه‌ها هم مردمي خونگرم و خاكي. البته براي تماشا بايد موضع خوبي داشته باشيد چون به سبك جديد برخي مواقع هنرپيشه‌ها در ميان تماشاچي‌ها قرار ميگيرند و نمايش مشاركت فعال تماشاچي‌ها را نيز طلب مي كند. در صحنه‌هاي جنگي بايد مواظب باشيد كه يك موقع سنگي چماقي كلنگي مشتي لگدي گلوله مشقي يا مشتي به افراد مشاهده كننده نخوره. به همين دليل بايد موضع خوبي را براي تماشاي اين نمايش عجايب انتخاب كنيد كه خلاصه با چشم كبود و سر شكسته و دل و روده درهم بر هم راهي بيرون از محل برگزاري نمايش نشويد

هیچ نظری موجود نیست: